Prófaði í gær heimagerða fajitas kryddblöndu. Marineraði kjúkling í blöndunni í um það bil klukkutíma, svissaði papriku og rauðlauk á pönnu og hitaði tortilla kökur í grillinu. Handsdown besta fajitas sem hér hefur verið borið á borð auk þess sem ég mun sennilega aldrei aftur kaupa tilbúnar kryddblöndur til þess konar matreiðslu.

Helena tók eftir sprungu í flísinni eftir baksturinn. Það varð vitaskuld úr að þegar ég skoðaði sprunguna brotnaði flísin í tvennt. Rafmagnspizzuofninn sem við eigum fyrir varð ónothæfur eftir við hófum að baka á flísinni – munurinn er slíkur að það jaðrar við glæp að baka pizzu í honum núna.

Það er víst hægt að baka pizzu á pottjárnspönnu í ofni með góðum árangri. Hef þó ekki prófað þessa aðferð þar sem ég á ekki pottjárnspönnu – langar þó til að eiga eina slíka.

Ætli ég verði ekki að renna við í flísabúð í vikunni.

Lærinu var því hent inn í 180°c heitan ofn með kjötmæli þangað til kjarnhiti var orðinn 80°c.

Sósan tókst afbragðsvel:
Nokkrir sveppir skornir og steiktir í íslensku smjöri, vatni og nauta- og kjúklingakrafti bætt útí auk bláberjakryddblöndu sem eftir varð í umbúðunum af lærinu. Þykkt með smjörbollu, nokkrum dropum af matarlit bætt við, nokkrir snúningar af svörtum pipar, sletta af rjóma og púnkturinn yfir i-ið: matskeið af rifsberjahlaupi.

Eins og lög gera ráð fyrir var lærið látið hvíla í sirka kortér eftir það kom úr ofninum og það reyndist afskaplega gott – jafnvel awesome.

Fór í bólusetningu vegna svínaflensunnar í gær. Var sagt að ég gæti orðið aumur í handleggnum á eftir. Þegar ég vaknaði í morgun var eins og ég hefði verið kýldur í öxlina, það rífur í að lyfta handleggnum. Helena fór fyrir um það bil mánuði síðan og stelpurnar í síðustu viku. Fjölskyldan er því orðin helbólusett gegn óværunni.

Tveir veigamiklir hlutir breyttust í ferlinu:

1. ég bjó til deigið í gærkveldi, notaði ískalt vatn í það, skipti í kúlur og lét það bíða – hefast á löngum tíma – inn í ísskáp þangað til klukkan fjögur í dag (bakaði um sex leytið)
2. bakaði inni í ofninum á funheitum stein (ofn stilltur á 250°c). Stein sem ég keypti í Flísabúðinni í dag fyrir heilar fimmtánhundruð krónur. Það er á mörkunum að kalla þetta “stein”, þetta er víst bara óglerjuð flís – einhver náttúrusteinn.

Ég var búinn að vera lengi á leiðinni að kaupa pítsustein en rakst á það á google um daginn að óglerjuð flís gæti gegnt þessu hlutverki með prýði. Kemur sér geypilega vel þar sem verðkannanir sýndu að eiginlegur pítsusteinn er að kosta á bilinu sex til átta þúsund krónur.

Mæli eindregið með þessari eldunaraðferð.

Taktu pítubrauðin tímanlega úr frystinum (séu þau þar yfir höfuð) settu í poka og leyfðu þeim að þiðna í rólegheitum. Stilltu ofninn á 180°c. Sippaðu hakki eða kjúkling á pönnu og steiktu þar til tilbúið. Ég nota yfirleitt hakk, krydda með Season-All og þegar hakkið er næstum steikt strái ég pizzakryddi yfir, puðra pizzasósu yfir og blanda saman. Á meðan hakkið/kjúllinn er að eldast á snarkheitri pönnunni er gráupplagt að láta eftir sér að smjörsteikja nokkra sveppi – niðursneidda. Alger killer.

Þegar kjetið er klárt eru pítubrauðin skorin nánast í tvennt, þversum nóta bene, og lögð á álpappírsklædda ofnplötu. Kjetinu skellt á annan helminginn, rifnum osti á hinn og smjörsteiktu sveppunum ofan á hakkið. Á þessu stigi mega ævintýragjarnir bæta meira ofan á; feta osti, ferskum mozzarella eða hverju því sem hugurinn (eða maginn) girnist. Hugrakkir fullkomna verkið með jalapeno sneiðum.

Nú er ofnplatan sett í heitan ofninn og látin dúsa þar í um það bil tíu mínútur, eða þar til osturinn er hæfilega bráðinn. Á meðan dútlaru við að skera niður uppáhalds grænmetið þitt.

Út kemur ofnplatan, pítur færðar á matardisk og grænmetinu dreift yfir af lyst. Púnkturinn yfir i-ið er svo slumma af pítusósu eftir smekk. Helmingnum sem er ekki með hakkinu skellt á og þrýst blítt en ákveðið ofan á. Borðist með hnífapörum, mæli með grillhníf þar sem brauðin verða stökk í ofninum.

Gjörsvovel.

Sá sem stendur á bak við tímaritið er ljósmyndarinn Haraldur Jónasson enda eru ljósmyndirnar í blaðinu algert gúmmelaði.

Blaðið er fríkeypis og til allrar hamingju er hægt að skoða það á netinu, á slóðinni: http://matargatid.is/page/Blod

Í blaðinu er fjöldi uppskrifta sem vert er að skoða, ég mun að minnsta kosti spreyta mig á einhverjum þeirra. Þetta er prýðileg viðbót í vopnabúr áhuga-/ástríðukokksins.

Jú, beinin í vænginum eru einfaldlega fjarlægð áður en vængurinn er borðaður. Sjáið sjálf:

Click here to view the embedded video.