Færslur í flokkinum ‘fjölskyldan’

Hún á afmæli í dag

Helena á afmæli í dag og næstu 8 mánuði verðum við jafngömul, svo verð ég aftur ári eldri :)

Ég keypti afmælisgjöfina á fimmtudaginn í síðustu viku, massa flotta Didriksons úlpu, og gat ekki beðið til dagsins í dag með að afhenda hana; svona er bráðlætið!

Í gær vorum við með kruðerí með kaffinu og fengum góða gesti heim. Kvöldinu var svo eytt í kvikmyndagláp.

Við keyptum lambalæri með fínum afslætti í Bónus á laugardaginn sem verður eldað í tilefni dagsins – ég hlakka afskaplega mikið til kvöldsins ;)

Fékk sér göt í eyrun – myndir

Ásdís Karen (4), sleppti fram af sér beislinu á laugardaginn var og lét gata á sér eyrun. Í samtali við vefritara sagðist Ásdís Karen hafa verið í “flippuðu stuði” og ákvað að kýla á þetta. “Pabbi bauð mér upp á þetta svo þetta var eiginlega no-brainer”, bætti Ásdís kampakát við.

Bæði eyrun voru götuð samtímis og það var ekki fyrr en Ásdís fékk grænt ljós frá mömmu sinni að hún veitti sársaukanum útrás með tárum. Hún stóð sig samt eins og hetja.

Búsetuafmæli

Í dag eru fimm ár síðan við fluttum úr ys höfuðborgarinnar í sveitasæluna hér í Ölvezinu. Við ætluðum upphaflega að flytja þann 5., sem var laugardagur, en fengum óvænt góðan flutningabíl til afnota á föstudeginum. Mig minnir það hafi tekið um 3 tíma að sópa út úr Reykási 41 inn í bílinn, skottast yfir Þrengslin og henda úr bílnum inn í bílskúrinn hér í Ölvezborg.

Hér hefur okkur liðið vel allan tímann og viljum hvergi annnars staðar vera. Í bili að minnsta kosti…

Fimleikamót #2

Eva Þórey keppti á sínu öðru fimleikamóti á einum mánuði. Þetta var byrjendamót sem íþróttafélagið hér í Ölvezinu, Þór, hélt.

Ekki fékk hennar hópur verðlaun í þetta sinn en ég er iðinn við að segja henni að sé hún dugleg að æfa komi árangurinn í ljós; fyrr en síðar.

Umfram allt hafði hún virkilega gaman að þessu.

Stelpurnar veikar

Eva Þórey var með magakveisu og Ásdís Karen fékk einhverja flensupest aðfararnótt þriðjudagsins. Eva Þórey var búin að ná sér strax í gær og fór á fimleikaæfingu seinnipartinn í gær, fer því í skólann í dag. Ásdís Karen var hress í gær og mældist ekki með hita í gærkveldi en það var vesen á henni í nótt og ég fann að hún var með hita.

Ég var heima með þeim í gær og sinnti vinnu á VPN-inu. Helena hjúkrar unganum í dag.

Fastir liðir eins og venjulega

Æ hvað það verður gott að fá daglegt líf í fastar skorður. Jólafríið var ljómandi fínt og allt það en mér þykir magnað hvernig regluleysið fer með börnin. Ásdís Karen var orðin frekar pirruð og skeytti skapi sínu á hverju og hverjum sem var fyrir henni. Lítil stelpa með stórt skap.

Skólinn byrjaði núna í morgun hjá Evu Þórey, Ásdís Karen fór í leikskólann í gær – enda sofnaði hún á undir fimm mínútum í gærkveldi. Býst við að svipað verði uppi á tengingnum í kvöld hjá þeim báðum.

Jólin 2009

Hermikráka

Ásdís Karen hermir eftir eldri systur sinni í einu og öllu – eins og litlu systkina er von og vísa.

Ég spurði systurnar einhverrar spurningar í vikunni, þar sem viðbúið svar ætti að vera nei.

Eva Þórey svaraði: “Leyf mér að hugsa… öööö nei!”.

Ásdís Karen apaði eftir systur sinni en gaf sér þó tíma til að hugsa svarið:
“Leyf mér að hugsa….








öööö nei!”

Klaufabárðar

Við hituðum grænmetisbuff og kjúklinganagga í kveldmatinn í gærkveldi. Stelpurnar heimtuðu að fá sér sjálfar á diskinn úr eldfasta mótinu en það fór ekki betur en svo að þær brenndu sig á funheitu forminu. Báðar.

Ásdís Karen brenndi sig handleggnum þegar hún stakk gafflinum í buff. Eva Þórey, þrátt fyrir ítrekaðar aðvaranir, þurfti að pota puttanum í formið og finna hvort það væri heitt. Hún komst að því með nístandi sársauka að svo var.

Mamma átti enn Burn-Free krem frá Mánadögunum, töfrakrem sem kælir og deyfir brunasár. Ég fékk því skammt til að bera á klaufabárðana.

Þær sofnuðu báðar með kælingu á sárunum.

Eva Þórey veik

Eva Þórey vakti okkur með látum í nótt með æluna í hálsinum. Ég rétt náði að henda henni útúr rúminu áður en fyrsta gusan kom. Gusa númer tvö fór sem betur fer í baðkarið.

Hún gubbaði tvisvar sinnum eftir þetta og er gubbupestin því sannreynd, ég var að vona að fyrsta tilfellið hefði bara verið það eina en því var ekki að fagna. Ekkert okkar var tilbúið að vakna þegar klukkan hringdi í morgun.

Það er svolítið fyndið að þegar Ásdís Karen vaknar svona upp á næturnar fær hún alveg makalausa munnræpu – þarf að ræða allt milli himins og jarðar :o )

En varið ykkur, þetta ógeð er víst eitthvað að ganga.