Timinn flýgur frá manni sem aldrei fyrr. Það er kominn miður apríl og það þýðir bara eitt að það styttist í próf hjá mér. Væri nú alveg til í að hafa fleiri daga til stefnu þar sem ég á nú nóg eftir af verkefnum og lesefni og svo er næsta og jafnframt sú síðasta Akureyrarferð í bili í næstu viku. En það verður að líta þetta björtum augum þar sem þetta er bara smá fjall til að klífa og hinum meginn við blasir sumarfrí. Þannig að það er betra að skella bara á sig gönguskónum og öðrum góðum græjum og byrja að vinna.
Páskarnir voru ljúfir en allt of fljótir að líða. Eva Þórey flutti í annað herbergi en við skiptum á tölvuherberginu og hennar herbergi. Hún fékk auðvitað nýja herbergið sitt nýmálað í bleikum lit og er alveg himinlifandi yfir herberginu því nú er líka styttra að koma upp í til mömmu og pabba á næturnar 
Við sem héldum að hún myndi sofa alla nóttina í herbergi við hliðina á okkur.
Við sem héldum að hún myndi sofa alla nóttina í herbergi við hliðina á okkur.Það er ótrúlegt hvað þessi börn láta út úr sér. Eva Þórey var farin að leika við stelpu úr leikskólanum en svo einn daginn segir hún að hún sé hætt að leika við hana. Ég segi nú af hverju. Þá segir hún ,, Mig langaði nú bara að sjá hvernig er heima hjá henni og nú er ég búin að því og þarf því ekkert að leika við hana lengur”. Ég var alveg kjaftstopp þarna og vissi ekkert hvað ég ætti að segja, 5 ára barni að detta þetta í hug. Hún hefur oft leikið við stelpuna eftir þetta og þeim kemur svo vel saman þannig að ég veit ekki hvað henni gekk til.
Ásdís Karen er að verða meiri og meiri prakkari en í gær var hún með hárteygju í höndunum sem er ekki frásögu færandi. Allt í einu heyrist í henni hósti og þá bendir hún upp í munninn á sér að segir ,,teygja munninn”. Pabbi hennar spyr hana hvort teygjan hafi farið í munninn og hún svarar því játandi og næstum því stolt. Þannig að ég held að hún sé búin að horfa einum of oft á Emil í Kattholti og bíð bara eftir því að hún festi súpuskál á hausnum á sér….það kæmi mér alla vega ekki á óvart.
Við tókum hjálpadekkinn af hjólinu hennar Evu Þóreyjar um daginn og erum búin að vera æfa hana í að hjóla. Það er loksins að takast hjá henni og er hún farin að hjóla sjálf ef einhver ýtir henni af stað. Það vantar samt mikið upp á að við séum tilbúin að hleypa henni í umferðina þar sem hún er ekki alveg með það á hreinu að hún þurfi sjálf að sjá um að beygja. Þannig að ef einhver er fyrir þá klessir hún bara á, það er að segja ef hún nær ekki að bremsa sem er miserfitt líka.
Ég setti inn nýjar myndir
Kveðja, Helena
Haha…hún Eva Þórey er nú alveg met;) Og já ég hefði nú getað sagt þér það Helena, þú ert sko að ala upp lítinn Emil í kattholti, ekkert uppeldinu að kenna, bara eðli í þessari fjölskyldu okkar;)
Hlakka til að sjá ykkur
*Hjútsknús*
Hæ…
Alltaf gaman að lesa um uppákomurnar hjá stelpunum ykkar – það sem þeim dettur í hug er bara frábært.
Vonandi getum við “Nornirnar” svo farið að hittast og grillað saman einn góðan veðurdag (sem hlýtur nú að koma fljótt – sumarið er jú í vændum með sól og yl !!!)