rokkið blessi heimilið

Eva Þórey kom til mín skömmu eftir þær fóru uppí rúm með tárin í augunum; kvartaði um sáran verk í maganum. Ég fylgdi henni aftur í rúmið, tók fötu meðferðis og stillti upp við hliðina á rúminu hennar. Um leið og Ásdís Karen sá umstangið fékk hún “vont” í magann. Agalega, agalega vont í magann.

Ég sótti því aðra fötu og setti við rúmið hennar, bauð þeim báðum góða nótt og sagðist nú vona að þær væru ekki að fá ælupest. Þær voru sofnaðar sléttum þremur mínútum seinna.

Helena þurfti nefnilega að fara á fund í kvöld, sjáið til. Mömmusöknuður getur verið ansi svæsinn hjá litum litlum stelpum

Helena á afmæli í dag og næstu 8 mánuði verðum við jafngömul, svo verð ég aftur ári eldri

Ég keypti afmælisgjöfina á fimmtudaginn í síðustu viku, massa flotta Didriksons úlpu, og gat ekki beðið til dagsins í dag með að afhenda hana; svona er bráðlætið!

Í gær vorum við með kruðerí með kaffinu og fengum góða gesti heim. Kvöldinu var svo eytt í kvikmyndagláp.

Við keyptum lambalæri með fínum afslætti í Bónus á laugardaginn sem verður eldað í tilefni dagsins – ég hlakka afskaplega mikið til kvöldsins

Ásdís Karen (4), sleppti fram af sér beislinu á laugardaginn var og lét gata á sér eyrun. Í samtali við vefritara sagðist Ásdís Karen hafa verið í “flippuðu stuði” og ákvað að kýla á þetta. “Pabbi bauð mér upp á þetta svo þetta var eiginlega no-brainer”, bætti Ásdís kampakát við.

Bæði eyrun voru götuð samtímis og það var ekki fyrr en Ásdís fékk grænt ljós frá mömmu sinni að hún veitti sársaukanum útrás með tárum. Hún stóð sig samt eins og hetja.

Eva Þórey keppti á sínu öðru fimleikamóti á einum mánuði. Þetta var byrjendamót sem íþróttafélagið hér í Ölvezinu, Þór, hélt.

Ekki fékk hennar hópur verðlaun í þetta sinn en ég er iðinn við að segja henni að sé hún dugleg að æfa komi árangurinn í ljós; fyrr en síðar.

Umfram allt hafði hún virkilega gaman að þessu.