Helena fékk jólagjöfina frá leikskólanum í gær. Í pakkanum var meðal annars bláberjakryddað lambalæri sem ákveðið var að elda enda voru góðar ástæður til þess: lærið átti að renna út 31. des, plássið í ísskápnum er af skornum skammti og síðast en ekki síst áttum við 13 ára trúlofunarafmæli. Eiginlega no-brainer.
Lærinu var því hent inn í 180°c heitan ofn með kjötmæli þangað til kjarnhiti var orðinn 80°c.
Sósan tókst afbragðsvel:
Nokkrir sveppir skornir og steiktir í íslensku smjöri, vatni og nauta- og kjúklingakrafti bætt útí auk bláberjakryddblöndu sem eftir varð í umbúðunum af lærinu. Þykkt með smjörbollu, nokkrum dropum af matarlit bætt við, nokkrir snúningar af svörtum pipar, sletta af rjóma og púnkturinn yfir i-ið: matskeið af rifsberjahlaupi.
Eins og lög gera ráð fyrir var lærið látið hvíla í sirka kortér eftir það kom úr ofninum og það reyndist afskaplega gott – jafnvel awesome.
Fór í bólusetningu vegna svínaflensunnar í gær. Var sagt að ég gæti orðið aumur í handleggnum á eftir. Þegar ég vaknaði í morgun var eins og ég hefði verið kýldur í öxlina, það rífur í að lyfta handleggnum. Helena fór fyrir um það bil mánuði síðan og stelpurnar í síðustu viku. Fjölskyldan er því orðin helbólusett gegn óværunni.
Ég var alveg að drepast í handleggnum í marga daga. Þetta var eins og maður hefði verið kýldur hressilega í arminn.
Til lukku með trúlofunarafmælið kæru hjón;)
En ég verð víst að herða mig upp og drífa mig í þetta í janúar…. engin miskunn!!!
Ussss agalegt að heyra þetta með eftirköstin af flensusprautunni….. sérstaklega þar sem ég á eftir að fara