Pítsan í kvöld sló met. Án efa sú besta síðan ég hóf tilraunastarfsemi í eldhúsinu.
Tveir veigamiklir hlutir breyttust í ferlinu:
- ég bjó til deigið í gærkveldi, notaði ískalt vatn í það, skipti í kúlur og lét það bíða – hefast á löngum tíma – inn í ísskáp þangað til klukkan fjögur í dag (bakaði um sex leytið)
- bakaði inni í ofninum á funheitum stein (ofn stilltur á 250°c). Stein sem ég keypti í Flísabúðinni í dag fyrir heilar fimmtánhundruð krónur. Það er á mörkunum að kalla þetta “stein”, þetta er víst bara óglerjuð flís – einhver náttúrusteinn.
Ég var búinn að vera lengi á leiðinni að kaupa pítsustein en rakst á það á google um daginn að óglerjuð flís gæti gegnt þessu hlutverki með prýði. Kemur sér geypilega vel þar sem verðkannanir sýndu að eiginlegur pítsusteinn er að kosta á bilinu sex til átta þúsund krónur.
Mæli eindregið með þessari eldunaraðferð.









[...] sem ég keypti í nóvember gaf sig sl. [...]