Færslur í June 2009

Útilega 2009 – 1: Úlfljótsvatn

Vorum mætt rétt fyrir fimm á tjaldsvæði Skáta við Úlfljótsvatn, skoðuðum svæðið og ráðfærðum okkur við tjaldvörðinn áður en tjaldbúðir voru reistar. Vildum forðast mýið í lengstu lög svo við völdum tjaldstæði fjærst vatninu, steinsnar frá veginum. Nýja grillið stóðst væntingar og skilaði börgerum og pylsum af sér með stakri prýði.

Renndum fyrir fisk í blíðunni á laugardaginn en varð ekki kápan úr klæðinu – þrátt fyrir að nánast geta teygt okkur í bleikjuna sem svamlaði glottandi fyrir framan nefið á okkur. Varð fyrir því óláni að brjóta flugustöngina þegar ég skipti um flugu sem var slæmt því við hliðina á okkur voru tveir veiðimenn sem mokuðu upp bleikjunni á flugu með tökuvara. Þarf að leggjast í rannsóknarvinnu á nýrri flugustöng; trausta en ódýra.

Ásdís Karen vaknaði á aðfaranótt sunnudags með bullandi hita og var ákveðið að taka saman eftir morgunmatinn og fara heim. Kom sér vel að fara snemma og losna við traffíkina sem myndaðist síðar um daginn. Verra er að þegar við vorum búin að pakka fellihýsinu saman og ætluðum að snúa því brotnaði nefhjólið af beislinu. Við Gestur gátum ekki lyft beislinu tveir en til allrar hamingju fengum við hjálp frá tjaldnágrönnum við að rúnta hýsinu á krókinn. Annað tjónið í ferðinni en ég ætti að geta rúntað með vagninn á verkstæði í Þorlákshöfn og fengið nefhjólið soðið á beislið aftur – þar sem það á að vera.

Stefnum á útilegu aftur næstu helgi ef Ásdís Karen verður búin að ná sér að fullu.

Breytt 17:51:

Fór á verkstæðið og nefhjólið var rafsoðið á beislið. Beið á meðan enda var náunginn snöggur að þessu. Þurfti engu síður að borga fimm þúsund krónur fyrir viðvikið – ansi gott tímakaup á þeim bænum.

Útileguundirbúningur

Fellihýsið og jálkurinn, Sandártunga Þjórsárdal, júní 2008

Erum að græja okkur í fyrstu útilegu sumarsins, þrettán dögum seinna en í fyrra. Stefnan tekin á Úlfljótsvatn, höfum aldrei dvalið þar áður – nema Helena skáti :o )

Búið er að fara vel og vendilega yfir fellihýsið, sótthreinsa vatnstankinn og annað nauðsynlegt viðhald.

Keyptum okkur nýtt ferðagasgrill um daginn sem verður vígt um helgina. Gamla grillið er nefnilega þannig að það er nánast í jörðinni, það verður munur að geta staðið við grillið með grilltöngina í annari og kaldann í hinni. Veit það er svolítið 2007 að spreða í nýtt grill en það er margt annað sem við leyfum okkur ekki – svo hví ekki?

Úlfljótsvatnið er reyndar rómað fyrir flugnamergð, erum að vona að kvikindin verði ekki til vandræða þessa helgina. Ég veit fyrir víst að það færi óendanlega í taugarnar á Ásdísi Karen ef mikið er af mýi.

Ætla taka veiðigræjurnar með og bleyta í. Hef engan veginn staðið veiðipliktina, fór held ég bara einu sinni í fyrra sem verður að teljast afskaplega léleg frammistaða.

The Noisettes

Grípandi lag frá fyrstu hlustun, The Noisettes – Never Forget You.

Minnir dulítið á Duffy og Amy Winehouse – svona sixtís fílingur.

Hressandi.

Torres, Torres, Torres

Spánverjar unnu Nýja Sjáland fimm núll í álfukeppninni í gær.

Fernando Torres, El Nino, með þrennu takk fyrir.

Hægt er að skoða mörkin á Footytube.

Einhverjar kjaftasögur eru í gangi að júnæted ætli að bjóða 40 milljónir punda fyrir Torres. Ég verð alveg brjálaður ef hann verður seldur þangað. AAAAALVEEEEEEG!

Lykt af nýslegnu grasi

Nú er búið að slá grasið, mosatæta, snyrta kanta í trábeðum og hreinsa þau. Bera á áburð og vökvað ríkulega.

Af þessu tilefni setti ég þessa fínu grasflöt í bakgrunn síðunnar – langar til að deila lyktinni af nýslegnu grasi með ykkur.

Veskú.

Af íslenskum þýðingum

Winnie the Pooh er íslenskaður sem Bangsímon.

Hvers vegna Bangsímon?

Jú, sennilega vegna þess að bein þýðing; Venni Kúkur er ekkert sérlega barnvænt, hvað þá söluvænt.

Stelpan með magakveisuna og hlaupabólurnar

Á þriðjudagskvöld var Ásdís Karen búin að vera gubbandi og með niðurgang í sólarhring. Hún kvartaði um náladofa í höndum og eftir klukkutíma var okkur hætt að lítast á blikuna og hringdum á lækni. Sá vildi skoða hana nánar svo við fórum á Selfoss með hana til athugunar. Kandídatanum á vakt grunaði að hún væri farin að þorna upp og vildi að hún fengi næringu í æð. Eftir hann hafði þuklað og þrýst á magann á henni reisti hún sig upp og sendi væna spýju yfir sjálfa sig og legubekkinn. Til allrar lukku höfðum við tekið með föt á hana til skiptanna.

Þar sem ekki var unnt að hafa eftirlit með henni á Selfossi var okkur vísað á Barnaspítala Hringsins í Reykjavík þar sem við fengum vitanlega mannsæmandi þjónustu.

Það kom reyndar í ljós eftir að bæði hjúkrunafræðingur og vakthafandi læknir skoðuðu hana að næring í æð væri óþörf. Við gættum þess að hún drykki í smá skömmtum og hún náði að halda því niðri.

Hún var orðin lík sjálfri sér í gær og var farin að leika sér snemma dags, hjálpaði meira að segja pabba sínum að taka til í bílskúrnum. Verra er að hlaupabólurnar eru farnar að fjölga sér eitthvað og hana var farið að klæja í gærkveldi. Henni þykir afar fúlt að geta ekki farið út að leika sér í blíðunni – segist nefnilega ekkert vera lasin.

En mikið afskaplega finnst mér skítt, jafnvel hneykslanlegt, að fá ekki viðunandi heilbrigðisþjónustu í heimabyggð – eins lítilfjörlegt og mér þykir þetta vera. Frat.

Mikið lagt á lítinn kropp

Ásdís Karen kvartaði um í hálsinum og maganum um helgina, var alveg ómöguleg. Pirraði sig á öllu og var afar viðkvæm fyrir lykt.

Hún byrjaði svo að gubba í gærkveldi og var skiljanlega afskaplega slöpp – og það á sjálfan fjögurra ára afmælisdaginn.

Hélt áfram að gubba í morgun og er þar að auki byrjuð að steypast út í bólum; hlaupabólum.

Það verður ekki annað sagt en það sé mikið lagt á litla skinnið – mikið vorkenni ég henni.

Hafnardagar – laugardagurinn

Skreyttum húsið í anda Hafnardaga – í rauðu.

Við Eva Þórey fórum í skemmtisiglingu ásamt Gesti og Bergi Ómari. Völdum að þessu sinni Ársæl en fórum með Frikkanum í fyrra. Helena og Ásdís Karen völdu að sleppa siglingunni þetta árið og skottuðust í Bónus á meðan við nutum blíðunnar á hafi úti. Eva Þórey fann fyrir sjóveiki og fannst betra að sitja og halda í pabba sinn.

Sjóveikin farin að gera vart við sig…

Fjögurra ára

Ásdís Karen er fjögurra ára í dag.

Fjögur ár síðan hún mætti í partíið, eiltítið krumpuð með mikið og kolsvart hár (sem nú er ljóst).

Skruppum í höfuðstaðinn í gær og keyptum afmælisgjöfina; vínrauða hljómsveitar-bratz-langferðabifreið sem fékkst með góðum afslætti í Toys-R-Us.