Ég horfði á fótboltaleik í gær.
Liðið mitt (og fjölskyldunnar) gerði enn eitt jafnteflið og er nú hægt og bítandi missa scum júnæted fram úr sér, eftir að hafa vermt toppsætið í nokkrar vikur.
Pirringurinn var orðinn svo mikill þegar á leikinn leið að ég var um það bil að springa – ég missti það út úr mér við Helenu að nú væri ég hættur að horfa á fótboltaleiki. Skiptingar stjórans voru vægast sagt undarlegar; Torres og Gerrard liklega hvíldir fyrir leikinn á móti chel$ki um helgina en í huga Rafa virðast þrjú stig á móti chel$ki vera mikilvægari en þrjú stig á móti þessi fátans Wigan liði.
Það er ekki alltaf dans á rósum að vera knattspyrnuunnandi – en erfiðara þó er að vera Liverpool aðdáandi.
Eins gott að leikurinn um helgina vinnist. Líklegast fer hann þó jafnt.
Nýlegar athugasemdir