Þann 6. september kvaddi litla frænka okkar hún Bryndís Eva okkur. Þá var hún búin að berjast hetjulega í 9 mánuði við sjúkdóm sinn eða síðan í desember 2005. Bryndís Eva var alltaf svo lífsglöð enda sáum við hana nánast aldrei öðruvísi en brosandi eða hlæjandi áður en hún veiktist. Og meira segja í veikindunum hélt hún áfram að heilla alla upp úr skónum. Hún sigraðist á öllum þeim hindrunum sem urðu í vegi hennar og kom sífellt á óvart. Hún var líka svo heppin að eiga bestu foreldra sem hugsast gætu sem hjálpuðu henni ennþá betur í gegnum hennar veikindi. Bryndís Eva varð að hetju og er enn og verður alltaf litla hetjan okkar sem kenndi okkur að meta lífið á annan hátt.
Þessi mánuður er búinn að vera mjög fljótur að líða. Ég er búin að vera á fullu í skólanum og fer allur frítími, sem eru kvöldin, í lærdóm. Ég var að hætta í vinnunni á mánudaginn þannig að ég get kannski reynt að læra eitthvað á daginn líka sem er mun skárra. Veiga (tengdó) er alltaf passa Ásdísi á morgnana og var Eva Þórey líka mikið hjá ömmu sinni í síðustu viku því þær systur eru báðar búnar að vera veikar. Þannig að það er gott að hafa tengdó hér nálægt því hún bjargar okkur alveg.
Ásdís er náttúrulega löngu farin að labba enda hleypur hún hér fram og til baka um húsið. Hún er algjör útikerling og vill hún helst alltaf vera úti. Eva Þórey var að byrja í fimleikum og er svakalega spennt fyrir því og finnst reglulega gaman. Hún er líka orðin 5 ára og það er greinilega sá aldur sem maður má allt og getur allt. Hún er byrjuð í skólastund í leikskólanum og þá eldist hún ennþá meir (að henni finnst). Stundum finnst okkur eins og hún sé orðin 14 ára. Þegar hún kemur heim úr leikskólanum fer hún iðulega inn í skáp og nær sér í pils og helst nælonsokkabuxur (eða stelur nælonsokkum frá mér) og svo er hún að spegla sig, maður bíður bara eftir að hún heimta að fara að mála sig (vonum að það verði langt í það).
Þær systur eru mjög duglegar að leika sér saman og er sú stutta mjög dugleg að elta Evu Þóreyju út um allt og hermir allt eftir henni. En þær geta líka rifist og gefur Ásdís Karen þá ekkert eftir.
Látum vonandi sem fyrst vita af okkur aftur.
Kveðja frá fjölskyldunni.
-helena
Nýlegar athugasemdir