Flensan var tekin hér með trompi síðustu tvær vikur. Síðasta helgi var sú þriðja sem við erum innilokuð vegna veikinda. Eva Þórey byrjaði með hita í nokkra daga svo hresstist hún og fór í leikskólann í 2 daga og varð svo veik aftur. Ásdís Karen varð svo veik og var með mjög háan hita í viku og endaði með að fá eyrnabólgu og vott af lungnabólgu. Svo það er hægt að segja að það sé búið að vera fjör hérna.
Ásdís Karen er farin að reyna að tala svo mikið. Hún er farin að segja dada eða baba - bæbæ, nana – góða nótt, nammnamm - matur (aðallega samt cheerios), mama og baba en segir það samt sjaldan, da – datt,
ti – týnd og nei.
Eva Þórey er orðin svo dugleg að læra bæði stafina og tölustafina. Hún þekkir orðið held ég næstum alla stafina og tölustafi upp að 10. Svo er hún alltaf að reyna að læra á klukkuna líka. Það er svo mikill áhugi hjá henni núna enda er hún farin að bíða eftir að komast í skólastund í leikskólanum.
Ragna Kristín systir er gangandi ljóskubrandari. Hún skrapp í sturtu um daginn sem er ekki frásögu færandi nema eftir smá tíma tekur hún eftir því að hún var í nærbuxunum, bol og ullarsokkunum. Hvernig er hægt að gleyma að fara úr fötunum áður en maður fer í sturtu og taka svo ekki eftir því fyrr en löngu seinna.
Ragna Kristín var í vinnunni einn daginn á kaffihúsi þegar maður kemur að barnum og biður um einn ostborgara og hún segir að það taki bara augnablik. En svo stendur hann bara heillengi við barinn, svo hún segir honum bara að setjast og að hún skuli bara koma með hann til hans. Svo steikir hún þennan fína ostborgara, fer með hann til hans og leggur hann á borðið. Hann horfir alveg heillengi á hana og segir svo ,,Heyrðu vina, ég bað nú bara um öskubakka.”
-Helena
)
Nýlegar athugasemdir