rokkið blessi heimilið

Haldið ekki að ég hafi fundið tvær tennur til viðbótar hjá Ásdísi Karen. Í hádeginu þegar ég var að gefa henni að borða þá lokaði hún bara munninum og neitaði að borða sem er svo sem ekkert nýtt. Eftir að ég var búin að reyna að plata ofan í hana matinn sem gekk heldur ekki neitt ákvað ég að kíkja upp í hana og viti menn þarna glitti bara í tvær tennur. Þetta eru tennurnar sitthvoru megin við framtennurnar uppi þannig að hún verður aldeilis frýnileg með þær tvær og tvær framtennur niðri. 

 

Eva Þórey fór um helgina í sumarbústað til ömmu Veigu og afa Óma með Gesti, Gilli og Dai. Það var víst hörkustuð og mikið farið í pottinn. Þegar hún kom heim á sunnudeginum var hún voðalega þreytt eitthvað og rjóð í kinnum svo þegar líða fór á daginn sáum við að hún var að verða lasin. Hún er enn veik en sæmilega hress samt. Er t.d. í fullu fjöri fyrri part dags en svo þegar líða tekur á daginn fer að draga af henni og hitinn hellist yfir hana. Vona bara að þetta taki fljótt af.

 

Þessa dagana er hún voðalega mikið að tala um Guð og í kvöldmatnum fór hún að spá í kettinum Kasper sem amma Snjólaug átti, hvort hann væri með opin augun hjá Guði og hvort hann væri í kistu hjá honum. Eftir að hafa hugsað sig lengi um spyr hún hvort Guð eigi ekki örugglega kattamat handa Kasper!!

Ótrúlegustu hlutir sem hún spáir í!!

 

Að lokum viljum við biðja alla að biðja fyrir elsku litlu frænku okkar henni Bryndísi Evu sem er svo lasin núna og þarf á kröftum ykkar allra að halda. Elsku Bebba og Hjörleifur þið fáið allan okkar styrk og við hugsum stöðugt til ykkar. Vonum ekkert heitar en að Bryndís Eva fari nú að sigrast á þessu enda er hún algjör hetja og á ekki langt að sækja það.

 

  

Fyrir elsku Bryndísi Evu okkar.

 

 

 - Helena

Kannski kominn tími á smá skrif hér.

Ég held við verðum að minnast fyrst á að tengdó (afi Ómi) átti afmæli á laugardaginn þann 14. janúar og var okkur fjölskyldunni boðið í mat af því tilefni. Til hamingju með afmælið elsku Ómi.

 

Ásdís Karen er orðin öllu rólegri á kvöldin og fer fyrr að sofa enda eru tennurnar tvær komnar vel upp og pínan horfin…..að sinni…..þangað til næstu tennur fara láta finna fyrir sér. Settum mynd hér fyrir neðan þar sem tennurnar tvær sjást. Svo er hún farin að fara um öll gólf á maganum, ýtir sér aftur á bak. Þannig að ef hún sér eitthvað bitastætt þá reddar hún sér, kemst þangað sem hún ætlar sér.. oftast. Hún er alltaf að verða duglegri að sitja en ekki alveg hægt að treysta henni einni þar sem hún gleymir sér stundum. Mikið að gerast hjá þeirri litlu þessa dagana.

 

Eva Þórey er alltaf á fullu í leikskólanum og líkar alltaf jafn vel. Kom reyndar aðeins fyrr heim í gær en áætlað var því hún var með “niðurgangur” eins og hún sagði. Fékk einhverja magapest sem er víst að ganga en var fljót að hrista hana af sér. Á morgun er svo bóndadagurinn og þá er haldið þorrablót í leikskólanum og borðaður þorramatur. Eva Þórey spurði áðan hvort hún ætti ekki finna til einhver þorrablótaföt. Hún þarf alltaf að skíra fötin eitthvað. Ef ég fer í fín föt spyr hún alltaf af hverju ég sé komin í veisluföt (ég er greinilega aldrei fín). Á aðfangadag var ég að finna til fötin fyrir mig þegar hún spyr hvort ég ætli virkilega að vera í þessum bol því þetta væri afmælisbolur. Ég var nefnilega í sama bol í afmæli og því var þetta ekki jólabolur heldur afmælisbolur. 

 

 

kveðja, Helena

Jólin voru alveg prýðileg hjá okkur þetta árið. Í fyrsta skipti vorum við heima hjá okkur á aðfangadag og tókst hátíðarhaldið hjá litlu fjölskyldunni með afbrigðum vel. Um ellefuleytið komu óvæntir gestir af fjöllum til okkar. Á ferðinni voru 3 jólasveinar sem færðu börnum, sem og foreldrum, jólapakka. Þetta árið sýndi Eva Þórey mikið hugrekki og gaf jólasveinunum knús og kossa þegar þeir yfirgáfu okkur. Í hádeginu vorum við með möndlugraut og komu amma og afi í þorlákshöfn og eyrarbakka og fjölskyldur. Grauturinn var að sjálfsögðu Risalamand, eða hvernig sem þetta er skrifað eiginlega, með rifsberjasósu og var eldamennskan lofuð af veislugestum )

 

Klukkan sex, eða rétt rúmlega, settumst við að veisluborðinu til að gæða okkur á hamborgarhryggnum en slíkt kóngafæði hefur ekki verið matreitt áður af heimilisfólkinu. Okkur til mikillar ánægju brást okkur ekki bogalistin og var borðað rétt rúmlega magafylli þannig að ekki var pláss fyrir eftirrétt!

 

Heimasæturnar fengu fjöldann allan af pökkum og tók það okkur (Evu Þórey) langan tíma að taka þá alla upp.

 

Á jóladag tóku við heimboð og var farið á Eyrarbakka rétt fyrir hádegi og dvalið þar þangað til við fórum í boð í Þorlákshöfn. Annan dag jóla var svo brunað til Keflavíkur þar sem Jói og Sóley biðu með kræsingar og kruðerí.

 

Húsbóndinn sneri til vinnu á milli jóla og nýárs en var nokkuð séður og var búinn að vinna sér inn frí 30. desember.

 

Áramótin komu enn eitt árið og áttum við inni veisluboð til veigu og óma á gamlársdagskveld. Við vorum búin að komast að því í fyrra að Eva Þórey og flugeldar eru ekki bestu vinir, hnátan var hreinlega logandi hrædd við sprengingarnar. Við vonuðum heitt að þetta hefði elst af henni og hún fengist allavegana til að halda á stjörnuljósi þessi áramót.

 

O nei.

 

Það tókst reyndar eftir miklar fortölur að fá hana til að halda á stjörnuljósi en þá í aðeins 1-1,5 mínútu. Við fórum á brennuna sem var haldin um kvöldið og ég mátti gjöra svo vel og bakka 20 metra með hana þegar flugeldasýningin byrjaði. Um tólf á miðnætti, klæddum við okkur vel og fórum út til að fylgjast með herlegheitunum. Við vorum varla búin að taka fyrsta andadráttinn af fersku lofti þegar Eva Þórey sá hvað í stefndi, það liðu ekki nema 2 millisekúndur á milli sprenginga svo hún hörfaði aftur inn í hús – í öruggt skjól.

 

Ásdís Karen fékk hita í gær og grunaði okkur sterklega að um eyrnarbólgu væri að ræða þar sem hún klóraði ótt og títt í vinstra eyrað. Við uppgötvuðum meinvaldinn svo núna í morgun, lítil tönnsla skartaði sínu fegursta í bólgnum gómi Ádísar Karenar. Við hlið hennar er önnur tönnsla að búa sig undir að koma upp á yfirborðið – og það er stutt í hana!

Ekki er hún einungis að fá tennur hnátan, heldur er hún orðin afar dugleg við að sitja ein. Hún gleymir sér öðru hvoru og riðar til falls en merkilega oft réttir hún sig við þegar maður heldur að þyngdaraflið sé að sigra hana.

 

Til allra þeirra sem við hittum ekki um hátíðarnar:

 

 

Allra bestu kveðjur og bataóskir fær hún litla frænka okkar Bryndís Eva. Eva Þórey biður kærlega að heilsa og sendir risaknús, sem og við öll.

 

- jón óskar og fjölskylda